De onschatbare waarde van lotgenoten

Soms ontmoet je mensen die exact begrijpen wat je doormaakt, zonder dat je veel woorden nodig hebt. In dit persoonlijke getuigenis vertelt Lieve hoe een lotgenotenweekend van Verlies Verbindt uitgroeide tot een bijzondere ervaring van herkenning, steun en verbondenheid. 

Pepinster….

Voor jullie een klein dorpje in de provincie Luik… voor mij staat het symbool voor verbinding, vertrouwen, sterker terug op weg gaan.

In april 2025 ging ik mee op weekend - met Verlies verbindt - met 8 andere vrouwen die allemaal hun partner zijn verloren.

Beetje nerveus, wat bang, maar ook benieuwd naar de andere vrouwen en de manier waarop zij met dit groot verdriet en gemis omgaan.

Onder de warme en deskundige begeleiding van Marita en Marleen kregen we de kans om in alle openheid te voelen wat we konden voelen, om te begrijpen wat er aan het gebeuren was en vooral om heel mild voor onszelf en voor elkaar te zijn.

Een half woord bleek voldoende te zijn om elkaar te begrijpen.

Zowel tijdens de groepsgesprekken begeleid door de psychologen als tussendoor, werd er open gepraat over hoe we omgaan met ons verdriet.

Je stelt elkaar vragen die je aan niemand anders kan stellen:

• Wat doe je met de kleren van je man
• Ik vind het akelig om alleen aan de tafel te eten…hoe doe jij dat
• Hoe ga je om met het verdriet van de kinderen, die hun papa verloren zijn
• Hoe reageer je op mensen die zeggen: 'je ziet er zo sterk uit', 'heb je het al een plaats gegeven'
• ...

Ook nu nog (meer dan een jaar later) hebben wij nog een warm contact. We wonen dan wel ver van elkaar, maar er is verbondenheid en die brengt ons ook nu nog samen: we gingen op weekend, steunen elkaar bij nieuwe projecten… Lotgenoten: ze zijn goud waard!

Lieve